حضرت در اين مرحله به نامه‌ها پاسخى نداد ، پس از آن مكرّر نامه‌ها به سوى مكّه سرازير شد . علاوه بر آن نمايندگان اين گروهها به مكّه رفته و درخواست خود را حضورى مطرح كردند . هر نامه‌اى كه به مكّه مىآمد ، تعداد زيادى امضا و اسم پاى آن بود . در برخى از روايات تعداد نامه‌ها صد و پنجاه ذكر شده است . با اين حال امام تا اواخر هيچ پاسخى به اين درخواستها نداد « 1 » و پس از آن نيز فقط حاضر شد تا مسلم را بفرستد . امام براى اين كه ميزان حمايت مردم را بهتر بشناسد ، نمايندهء مستقيم خود ، يعنى مسلم بن عقيل ، را كه فردى كاملا مطمئن بود به كوفه فرستاد . آن حضرت در نامه‌اى به مردم كوفه نوشتند : « إنى بعثت إليكم أخى و ابن عمى و ثقتى من أهل بيتى مسلم بن عقيل و قد أمرته أن يكتب إليّ بحالكم و رأيكم فقدموا مع ابن عمّى و بايعوه و انصروه » « 2 » ، من برادرم ، پسر عمّم و فرد مورد اعتماد خودم را از اهل بيتم ، يعنى مسلم ، را به سوى شما فرستاده و به او گفتم تا وضعيّت شما را برايم بنويسد . او را همراهى كرده و با او بيعت كنيد و او را يارى نماييد . زمانى مسلم به كوفه رفت ، مردم ، گروه گروه با او بيعت كردند . او نيز اسامى آنها را مىنوشت و از آنها تعهّد مىگرفت تا غدر و خيانت نكرده و از امام حمايت كنند . تعداد كه او نوشت ، بيست و چند هزار نفر بود . « 3 » مسلم كه اين وضع را ديد ، در نامه‌اى به امام حسين عليه السّلام نوشت : « فانى أخبرك أنه قد بايعك من الكوفة نيف و عشرون ألفا فاذا بلغك كتابى هذا فالعجل » « 4 » ، بيش از بيست هزار نفر با تو بيعت كرده‌اند ، وقتى نامه به دست تو رسيد ، بشتاب : مىگويند وقتى امام عليه السّلام حركت كرد ، اسامى هجده هزار نفر از مردم كوفه كه با مسلم بيعت كرده بودند ، به دست او رسيد . « 5 »

--> ( 1 ) . نك : الفتوح ، ج 5 ، صص 46 ، 49 ، 50 ، 51 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 262 ( 2 ) . نك : الفتوح ، ج 5 ، ص 52 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 262 ( 3 ) . نك : الفتوح ، ج 5 ، ص 68 ؛ و نك : تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 259 ؛ ترجمة الامام الحسين ، ابن عساكر ، ص 207 ، مروج الذهب ، ج 3 ، ص 54 ( تعداد را 12 هزار نوشته‌اند ) ؛ و نك : الامامة و السياسة ، ج 2 ، ص 5 ( تعداد را سى هزار نفر نوشته است ) . ( 4 ) . ترجمة الامام الحسين ، ابن سعد ، ص 174 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 4 ، ص 281 ؛ الفتوح ، ج 5 ، ص 77 ( 5 ) . همان ، ص 174